Ramy czasowe
Nowa epoka zwana oświeceniem rozpoczęła się w Europie już an początklu XVIII wieku, a w Polsce uznaje się, że trwała od 1764 do 1795 roku.
Polska utraciła swoje ważne znaczenie w Europie, przyczynili się do tego August II Sas i August III Mocny. Sąsiadujące państwa, szczególnie Prusy i Rosja zabiegały o ponowanie w Polsce. Rosja pilnowała by niedokonywany się żadne reformy.
Kraj osłabiały potężne magnackie rody. Słabe było mieszczaństwo, nie rozwijała się kultura całkowicie podporządkowana duchowieństwu. Szlacheckie Liberum Veto i wolna elekcja powodowały chaos i okresy bezkrólewia.
Dopiero wybór króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zatrzymał upadek, było to w roku 1764. Król popierał dążenie do reform, które miały ocalić Polskę. Niestety ujuż w 1772 roku dosżło do podziału i pierwszego rozbioru Polski. Zwołano czteroletni sejm, co spowodowało uchwalenie Konstytucji 3 maja. 21 lat później, bo w 1793 roku dosżło do drugiego rozbioru, a w 1795 do ostatniego - trzeciego rozbioru.