Literatura sejmu wielkiego
Litera sejmu wielkiego miała swoje jasne przeznaczenie, do masowego użytku. W celu uchwalenia konstytucji ludzie w tym posłowie pisali mnóstwo artykułów. Największymi, najwybitniejszymi specjalistami byli ks. Stanisław Staszic, ks. Hugo Kołłątaj praz Franciszek Salezy Jezierski.
Ksiądz Stanisław Staszic walczył o prawa dla mieszczan. Ten duchowny był wszechstronnie wykształcony, a mimo to nie mógł być posłem, ponieważ nie był szlachcicem. Takie zachowanie nie podobało się księdzu i napisał wiele książek na ten temat, między innymi "Przestrogi dla Polski".
Ksiądz Hugo Kołłątaj pracował szczególnie nad reformami, popierany przez mecenata sztuki, króla Polski - S.A. Poniatowskiego. Pracował nad reformami w tzw. Kuźnicy Kołłątajowskiej napisał "Do Stanisława Małachowskiego" ówczesnego marszałka sejmu. W owym liście domagał się praw dla chłopów.
Franciszek Salezy Jezierski - jeden z większych pisarzy polskiego oświecenia. Niewątpliwie jego największym dziełem było "Katechion o tajemnicach rządu polskiego". Jezierski winą za upadek kraju obarczał głównie magnatów.